Eothen; or, Traces of Travel Brought Home from the East

«ائوتن» به یونانی به معنای «از شرق» یا «از سپیده‌دم» است. الکساندر کینگلیک، جوانی انگلیسی و تازه‌فارغ‌التحصیل از کمبریج، در سال‌های ۱۸۳۴ و ۱۸۳۵ از بالکان گذشت و به استانبول، سرزمین‌های عثمانی، سوریه، اورشلیم، صحرای سینا و مصر رسید. او کتاب را حدود ده سال بعد، در ۱۸۴۴، منتشر کرد.

این سفرنامه با بیشتر سفرنامه‌های همعصرش فرق دارد. کینگلیک نه فهرست بناها و آمار می‌دهد و نه مقدمه‌ای برای توضیح هدف خود می‌نویسد؛ بلکه تأثیر لحظه‌ها را روایت می‌کند: عبور از دروازه‌های شهرها، شب‌های بیابان، دیدار با ابوالهول، وحشت طاعون در قاهره و ملاقات با بانو هستر استنهوپ در دامنه‌های لبنان.

لحن او شخصی، خودمانی و گاه طنزآمیز است و دید اروپایی روزگار خود را بی‌پرده نشان می‌دهد؛ خواننده امروز باید برخی داوری‌هایش دربارهٔ مردم شرق را در پرتو همان دوره بخواند. با این همه، «ائوتن» از کلاسیک‌های ادبیات سفر انگلیسی است و برای دوستداران سفرنامه و تاریخ خاورمیانه در قرن نوزدهم خواندنی است.