Guy Garrick

«گای گریک» نوشتهٔ آرتور بی. ریو (Arthur B. Reeve) است که در ۱۹۱۴ منتشر شد و در سلسلهٔ «کریگ کندی» قرار می‌گیرد. ریو را «شرلوک هولمز آمریکا» لقب داده‌اند، چون کارآگاه‌های او، به ویژه پروفسور کریگ کندی، از روش‌های علمی مانند سم‌شناسی و ابزارهای جدید برای حل جرم استفاده می‌کردند.

این کتاب مجموعه‌ای از بیست‌وپنج قصهٔ کوتاه است، از جمله «موتور دزدیده‌شده»، «اتومبیل قاتل»، «گلولهٔ مایع»، «اخاذ»، «قمارخانه»، «دستگاه استراق سمع» و «سوزن مسموم». شخصیت اصلی، گای گریک، کارآگاهی است که پس از بازگشت از خارج دانش تازهٔ علوم جنایی را به کار می‌گیرد و راوی دوستش مارشال است.

این داستان‌ها نمونه‌ای از ادبیات کارآگاهی علمی در آغاز قرن بیستم‌اند و مورد علاقهٔ دوستداران پلیسی‌های کلاسیک خواهند بود.