Human Intercourse

«مراودهٔ انسانی» (Human Intercourse) کتابی از فیلیپ گیلبرت همرتون است که در سال ۱۸۸۴ منتشر شد. همرتون نقاش، منتقد هنر و نویسندهٔ انگلیسی بود و پیش‌تر کتاب‌هایی چون «زندگی فکری» و «زندگی ترنر» را نوشته بود. این کتاب را به یاد امرسون تقدیم کرده است، کسی که به گفتهٔ خودش بر کل اندیشه‌اش اثر گذاشت.

موضوع کتاب روابط انسانی است: دوستی، گفت‌وگو، آموزش، زندگی خانوادگی و اجتماعی و تأثیر آدم‌ها بر یکدیگر. همرتون با نثری آرام و استدلالی به این پرسش می‌پردازد که انسان چگونه می‌تواند در مراوده با دیگران به رشد فکری و اخلاقی برسد. شعری از شلی دربارهٔ تنهایی آرام و هم‌نشینی خردمندانه در آغاز کتاب آمده است.

این کتاب برای کسانی مناسب است که به جستارنویسی ویکتوریایی، فلسفهٔ زندگی روزمره و اندیشه‌های دوستی و اجتماع علاقه دارند. سبک آن کمی قدیمی است، اما بسیاری از نکته‌هایش هنوز برای خواننده‌ای که در پی تأمل درباره روابط است معنا دارد.