Hypatia — or New Foes with an Old Face

«هیپاتیا، یا دشمنان نو با چهرهٔ کهن» رمان تاریخی چارلز کینگزلی (۱۸۱۹–۱۸۷۵) است که نخست در ۱۸۵۲–۱۸۵۳ در مجلهٔ «فریزر» و سپس در ۱۸۵۳ به‌صورت کتاب چاپ شد. ماجرا در سدهٔ پنجم میلادی در اسکندریه می‌گذرد، شهری که در آن فلسفهٔ یونانی، مسیحیت، یهودیت و بازماندهٔ دین‌های کهن و قبایل گوت با هم برخورد می‌کنند.

شخصیت اصلی یک راهب جوان به نام فیلامون است که از صومعه‌ای در بیابان به شهر می‌آید و میان آموزه‌های مسیحی و خرد فیلسوف نوافلاطونی، هیپاتیا، گرفتار می‌شود. در کنار او مردان قدرت، اسقف و فرماندار، تاجران، میریام یهودی و جنگجویان گوت حضور دارند. فصل‌ها نامهایی مثل «لاورا»، «شرق‌باد»، «نمسیس» و «بازگشت پسر گمشده» دارند.

کینگزلی، که خود کشیش و اصلاح‌گر اجتماعی بود، با این رمان به مسائل روزگار خود، یعنی نزاع دین و فلسفه و شک نوین، پاسخ می‌دهد. نثر رمان پرشور و نمایشی است و تصویر پرشوری از اواخر دوران باستان به دست می‌دهد.