In Memoriam

«به یاد» (In Memoriam A. H. H.) سوگ‌سروده‌ای بلند از آلفرد تنیسون است که در ۱۸۵۰ بی‌نام نویسنده منتشر شد. شاعر آن را طی حدود هفده سال برای دوست جوان و نزدیکش، آرتور هنری هالام، سرود که در ۱۸۳۳ ناگهان درگذشته بود. شعر از تکه‌های کوتاه و پیوسته ساخته شده و همه در یک قالب چهارخطی دارند.

تنیسون در این قطعه‌ها از بی‌تابی غم، خاطرات دوستی، گذر فصل‌ها و عیدهای سال، پرسش از معنای مرگ و سرنوشت انسان می‌گوید. او به ایمان و تردید می‌اندیشد و در سایهٔ دانش نوین قرن نوزدهم، از جمله زمین‌شناسی، می‌پرسد که آیا دعا و باور هنوز پناهگاهی‌اند. شعر به‌تدریج از اندوه تاریک به آرامش و امید می‌رسد.

سطر مشهور «بهتر است عشق ورزیده و باخته باشی تا هرگز عشق نورزیده باشی» از همین شعر است. این اثر یکی از مهم‌ترین شعرهای دورهٔ ویکتوریا و آیینهٔ نگرانی‌های دینی و فکری آن زمان شناخته می‌شود. برای خوانندهٔ زبان انگلیسی که می‌خواهد شعر غنایی بلند کلاسیک را بخواند، متنی ماندگار است.