Laboulaye's Fairy Book

ادوار لابولی، حقوق‌دان، تاریخ‌نگار و سیاستمدار لیبرال فرانسوی، در کنار نوشته‌های جدی‌اش دربارهٔ قانون اساسی و تاریخ آمریکا، قصه‌های پریان هم می‌نوشت. او قصه‌های عامیانهٔ ملت‌های گوناگون را با قلمی شوخ و ادبی بازنویسی کرد و در مجموعه‌هایی چون «قصه‌های آبی» منتشر ساخت. «کتاب پریان لابولی» گزیده‌ای از همین قصه‌هاست که مری ال. بوث، مترجم آمریکایی، به انگلیسی برگرداند؛ نسخهٔ حاضر ویرایشی است با مقدمهٔ کیت داگلاس ویگین و تصویرهای ادوارد مک‌کندلیش.

قصه‌های کتاب از سنت‌های گوناگون اروپایی می‌آیند: «ایوون و فینت»، قصهٔ بلند شاهزاده‌ای برتون و دختر جادوگری که یاری‌اش می‌کند؛ «قصر زندگی»؛ «تقدیر»؛ «دوازده ماه»، قصه‌ای اسلاو دربارهٔ دختری ستمدیده؛ «سواندا، نی‌لبک‌زن»؛ «نان طلایی»؛ «قصهٔ دماغ‌ها»؛ «سه ترنج»؛ «قصهٔ کوکریکو»؛ و «شاه بیزار و شاهزاده شارمان».

بازنویسی‌های لابولی طنزی ملایم و گاه اشاره‌ای اخلاقی یا سیاسی دارند — شاهانی که ابله‌اند و ساده‌دلانی که عاقل از آب درمی‌آیند — و با زبانی گرم و خوش‌آهنگ روایت شده‌اند.

نکتهٔ جالب دربارهٔ نویسنده این است که او در ۱۸۶۵ پیشنهاد ساختن بنای یادبودی به نشانهٔ دوستی فرانسه و آمریکا را مطرح کرد؛ ایده‌ای که به ساخته شدن مجسمهٔ آزادی انجامید. کتاب برای بلندخوانی برای کودکان و دوستداران افسانه‌های کلاسیک اروپایی مناسب است.