The Violet Fairy Book

«کتاب بنفش پریان»، که در ۱۹۰۱ منتشر شد، هفتمین جلد از مجموعهٔ کتاب‌های رنگی پریان اندرو لنگ است. لنگ در پیشگفتار با شوخ‌طبعی همیشگی‌اش برای چندمین بار تکرار می‌کند که این قصه‌ها را خودش ننوشته، بلکه از قصه‌های سنتی ملت‌های گوناگون ترجمه شده‌اند، و می‌گوید هیچ‌چیز نمی‌تواند کودکان و برخی خانم‌ها را از این باور بازدارد که او قصه‌ها را از خودش ساخته است.

در این جلد دایرهٔ جغرافیایی مجموعه گسترده‌تر شده است: قصه‌هایی از رومانی، صربستان، لیتوانی، استونی، ژاپن، اسکاندیناوی و آلمان، و سه قصهٔ سواحیلی از شرق آفریقا که از مجموعهٔ «قصه‌های سواحیلی» دکتر استیر برگرفته و برای کودکان ساده شده‌اند. «قصهٔ جنگل تونتلا»، «بزرگ‌ترین دروغگوی جهان»، «شیپی‌تارو»، «گوش‌های بزی امپراتور ترویان»، «نُه طاووس ماده و سیب‌های طلایی»، «نوازندهٔ عود»، «استان بولووان» و «کوتولهٔ دماغ‌دراز» از جمله قصه‌های آن‌اند.

لنگ در پیشگفتار یادآوری می‌کند که این قصه‌ها از کهن‌ترین ساخته‌های بشرند، و خواننده خود می‌بیند که الگوهایشان — کوچک‌ترین فرزند که پیروز می‌شود، آزمون‌های سه‌گانه، جانوران سخنگو و یاری‌گر — در فرهنگ‌های دور از هم تکرار می‌شوند. بیشتر ترجمه‌ها کار همسر لنگ است.

کتاب برای بلندخوانی برای کودکان، علاقه‌مندان به افسانه‌های ملل و زبان‌آموزانی که متن ساده و روان می‌خواهند مناسب است.