Limanora: The Island of Progress

«لیمانورا: جزیرهٔ پیشرفت» دنبالهٔ «ریالارو: مجمع‌الجزایر تبعیدیان» (۱۹۰۱) است. راوی، مسافری غریب که سرگذشتش را برای میزبانانش در پناهگاهی کنار یک آبدره بازگو می‌کند، پس از گذر از جزیره‌های بیرونی مجمع‌الجزایر ریالارو، از سرزمین لیمانورا می‌گوید؛ جزیره‌ای که مردمش قرن‌ها با علم، تربیت و انضباط، جسم و ذهن خود را به کمال نزدیک کرده‌اند.

لیمانورایی‌ها پرواز می‌کنند، بیماری را از میان برده‌اند، طبیعت را مهار کرده‌اند و جامعه‌ای یکسره عقلانی ساخته‌اند. کتاب بیش از آنکه داستانی پرماجرا باشد، شرح تفصیلی نهادها، دانش، هنر، تربیت کودکان و اخلاق این جامعه است و نویسنده از رهگذر آن، جامعهٔ معاصر خود را نقد می‌کند.

«گادفری سوون» نام مستعار جان مک‌میلان براون، استاد اسکاتلندی‌تبار دانشگاه کنتربری در نیوزیلند، است. اثر او نمونه‌ای جالب از ادبیات آرمان‌شهری آغاز سدهٔ بیستم است؛ با همان خوش‌بینی به پیشرفت و همان ایده‌های رایج آن دوره، از جمله اصلاح نژاد، که امروز نگران‌کننده به نظر می‌رسند و باید با نگاه انتقادی خوانده شوند. برای علاقه‌مندان تاریخ علمی‌تخیلی و آرمان‌شهر، خواندنی است.