Liza of Lambeth

«لیزا از لمبث» (Liza of Lambeth) نخستین رمان سامرست موام است که در ۱۸۹۷ منتشر شد. موام که در آن سال‌ها دانشجوی پزشکی در بیمارستان سنت‌توماس لندن بود، از مشاهدات خود در محله‌های فقیر شهر الهام گرفت و داستانی نوشت که با صراحت، فضای کارگری خیابان‌های جنوب لندن را نشان می‌دهد.

رمان در خیابان «ویر» لمبث، در شنبه‌ای گرم از ماه اوت آغاز می‌شود؛ خیابانی با هشتاد خانهٔ همشکل که بچه‌ها در آن کریکت بازی می‌کنند و همسایه‌ها بیرون نشسته‌اند. لیزا دختری سرزنده و پرانرژی است و در میان این جمع محبوب است. داستان رفتارها، تفریح‌ها، خشونت‌ها و تنگناهای زندگی آنان را بی‌ملاحظه و بی‌پرده روایت می‌کند و بر پیامدهای عشقی که با قواعد جامعه نمی‌خواند، متمرکز است.

موام لهجه و لحن مردم محله را دقیق ثبت کرده است و به‌جای موعظه، می‌گذارد صحنه‌ها خود سخن بگویند. کتاب برای خوانندگان رمان واقع‌گرای ویکتوریایی و کسانی که با نخستین گام‌های یکی از بزرگ‌ترین داستان‌نویسان سدهٔ بیستم می‌خواهند آشنا شوند، مناسب است.