Marjorie Daw

«مارجوری داو» داستان کوتاه مشهوری از توماس بیلی آلدریچ، شاعر و نویسندهٔ آمریکایی، است که در سال ۱۸۷۳ منتشر شد و به‌خاطر پایان غافلگیرکننده‌اش شناخته می‌شود. روایت به‌شکل مجموعه‌ای از نامه‌ها در تابستان ۱۸۷۲ پیش می‌رود.

دکتری به دوستی دربارهٔ حال بیمارش، فلمینگ، می‌نویسد؛ جوانی که پایش شکسته و خلقی تلخ و آشفته دارد. با گذشت زمان، فلمینگ از پنجره به دختری دل می‌بندد و ماجرایی عاشقانه میان نامه‌نگاری‌ها شکل می‌گیرد.

داستان ساده است اما چنان پرداخته شده که خواننده را تا آخرین نامه همراه می‌کند. برای علاقه‌مندان به داستان کوتاه کلاسیک آمریکایی و روایت نامه‌ای مناسب است.