Max and Maurice: A Juvenile History in Seven Tricks

«ماکس و موریتس» (Max und Moritz) داستان منظوم و مصور ویلهلم بوش، شاعر و نقاش طنزپرداز آلمانی، است که در ۱۸۶۵ منتشر شد و یکی از پرخواننده‌ترین کتاب‌های کودکان در زبان آلمانی شد. این نسخه ترجمهٔ انگلیسی چارلز تی. بروکس با عنوان «ماکس و موریس: تاریخچه‌ای نوجوانانه در هفت شیطنت» است.

دو پسر شیطان، ماکس و موریتس، در هر فصل نقشه‌ای تازه برای دست انداختن مردم دهکده می‌کشند: مرغ‌های بیوه‌زنی را آزار می‌دهند، به خیاط، نانوا، معلم، عمو و دیگران آسیب می‌زنند. در هر صحنه شیطنتشان با نتیجهٔ مضحک همراه است و کتاب با صحنه‌ای تلخ‌وطنزآمیز پایان می‌یابد. شعر روان و قافیه‌دار و تصویرهای ساده و گویای بوش بخش اصلی جذابیت است.

کتاب را «طنز اخلاقی» برای کودکان دانسته‌اند، چون نشان می‌دهد که شیطنت بی‌پروا چه عواقبی دارد؛ ولی لحن آن با شوخ‌طبعی و خشونت کارتونی همراه است و با معیارهای تربیتی امروز تند به نظر می‌رسد. برای علاقه‌مندان به ادبیات کودک کلاسیک، تاریخ کمیک و شعر طنز مصور خواندنی و مهم است و گاه به‌عنوان یکی از پیشینه‌های کمیک‌استریپ شناخته می‌شود.