Pellucidar

«پلوسیدار» دومین کتاب از مجموعهٔ «پلوسیدار» ادگار رایس باروز، آفرینندهٔ تارزان، است که نخست در ۱۹۱۵ به صورت پاورقی در مجلهٔ «آل‌استوری» و سپس در ۱۹۲۳ به صورت کتاب منتشر شد. در جلد نخست، «در مرکز زمین»، دیوید اینس و مخترع پیر، آبنر پری، با ماشین حفاری خود به جهانی پنهان در درون زمین توخالی رسیده بودند: پلوسیدار، سرزمینی با خورشیدی همیشه در میانهٔ آسمان، جانوران ماقبل تاریخ و نژادی خزنده و هوشمند به نام ماهار که انسان‌ها را به بردگی گرفته‌اند.

اکنون دیوید با کتاب، ابزار، تفنگ و دانش جهان بیرون به پلوسیدار بازمی‌گردد تا قبایل پراکندهٔ انسانی را متحد کند و «امپراتوری پلوسیدار» را بنیان نهد. اما پیش از هر چیز باید دوستانش و دیان زیبا، همسرش، را بیابد که از او جدا افتاده‌اند. ماجراهایش او را از جنگل‌ها و دریاها تا سرزمین قبایل دشمن و قلمرو جانوران عظیم ماقبل تاریخ می‌برد.

باروز جهانی می‌سازد که در آن، چون خورشید هرگز غروب نمی‌کند، زمان مفهومی ندارد و کسی نمی‌داند چقدر گذشته است؛ ایده‌ای که در کشش داستان نقش مهمی دارد. ماجراجویی پرشتاب و سرگرم‌کننده به سبک «پالپ» آغاز قرن بیستم، که با وجود ارجاع به جلد نخست، مستقل نیز خوانده می‌شود.