At the Earth's Core

«در مرکز زمین» نخستین رمان مجموعهٔ پلوسیدار از ادگار رایس باروز، آفرینندهٔ تارزان، است که در ۱۹۱۴ به صورت پاورقی در مجلهٔ «آل‌استوری» چاپ شد و بعدها به شکل کتاب درآمد. داستان از زبان دیوید اینس روایت می‌شود، جوان ثروتمندی که سرمایه‌گذار ماشین حفاری عجیبی است که مخترع پیر، آبنر پری، ساخته است.

در نخستین آزمایش، ماشین از کنترل خارج می‌شود و دو مرد را صدها کیلومتر در دل زمین فرو می‌برد. آن‌ها در پلوسیدار سر درمی‌آورند: جهانی درونی بر سطح داخلی پوستهٔ زمین، با خورشیدی ثابت در مرکز که هرگز غروب نمی‌کند، و جایی که بی شب و روز، زمان معنایی ندارد.

در این جهان، جانوران پیش از تاریخ هنوز زنده‌اند و انسان‌های عصر حجر بردهٔ ماهارها هستند، خزندگانی پرنده و هوشمند که با ذهن ارتباط برقرار می‌کنند و به کمک ساگوت‌ها، موجوداتی گوریل‌مانند، حکومت می‌کنند. دیوید با دیان زیبا و جنگجویان قبیله‌ها آشنا می‌شود و راهی برای مقاومت می‌جوید.

کتاب نمونهٔ کامل داستان ماجرایی پرشتاب باروز است و بر بسیاری از داستان‌های «جهان گمشده» و «زمین توخالی» پس از خود اثر گذاشت.