Snow-Blind

«کورِ برف» (Snow-Blind) رمانی از کاترین نیولین برت، نویسندهٔ آمریکایی، است که در سرزمینی یخ‌زده و کوهستانی می‌گذرد. کتاب با تصویری درخشان از دشتی بی‌پایان زیر برف آغاز می‌شود؛ جایی که صیادی به نام هیو گارث میان کلبه‌ای پنهان در انبوه برف و جنگل‌های بکر زندگی می‌کند و با پوست شکارهایش از سرما و تنهایی می‌گذرد.

برت در این رمان طبیعت را فقط پس‌زمینه نمی‌داند؛ سرمای بی‌امان، درخشش کورکننده و سکوت کوهستان بخشی از سرنوشت آدم‌های داستان‌اند. نثر او وصفی و تصویری است و فضا را با جزئیات ملموس می‌سازد؛ از یخ‌آویزهای کلفت لب بام تا نور سرد ظهر زمستانی.

کتاب در چهارده فصل نوشته شده و در سال ۱۹۲۱ منتشر شد. نویسنده پیش‌تر با رمان «داغ‌زن» (The Branding Iron) شناخته شده بود و این اثر هم در همان سنت داستان‌های مرزی و طبیعت‌محور آمریکای شمالی جای می‌گیرد. خوانندگانی که رمان‌های فضامحور، با عشق و کشمکش انسانی در دل طبیعت سخت را می‌پسندند، از آن لذت می‌برند.