Solomon Maimon: An Autobiography

سلیمان میمون (حدود ۱۷۵۳–۱۸۰۰) فیلسوف یهودی لهستانی‌لیتوانیایی بود که از محیط بسته و فقیر یک روستا به محافل فلسفی برلین رسید. خودنوشت او نخست به آلمانی و با ویرایش کارل فیلیپ موریتس در ۱۷۹۲–۱۷۹۳ منتشر شد و ترجمهٔ انگلیسی کتاب حاضر را جی. کلارک موری، استاد فلسفهٔ دانشگاه مک‌گیل، در ۱۸۸۸ با افزوده‌ها و یادداشت‌ها عرضه کرد.

کتاب با تصویری از وضع لهستان در سدهٔ هجدهم آغاز می‌شود و سپس دوران کودکی، تحصیل در مدرسه‌های یهودی و تلمود، فقر خانواده و سفرهای نویسنده را روایت می‌کند. میمون با صراحت تقریباً بی‌رحمانه از ضعف‌ها و خطاهای خود و جامعه‌اش حرف می‌زند و تصویر زندهٔ زندگی یهودیان شرق اروپا را ثبت می‌کند.

اهمیت کتاب فقط ادبی نیست. میمون بعدها به آلمان رفت، با اندیشهٔ روشنگری آشنا شد و نقدهایش بر فلسفهٔ کانت چنان جدی بود که کانت او را از فهمندگان واقعی اندیشهٔ خود دانست. کتاب برای دوستداران خاطره‌نویسی، تاریخ فکری اروپا و فرهنگ یهودی شرق اروپا ارزشمند است.