The Analysis of Mind

راسل در این کتاب «مونیسم خنثی» را طرح می‌کند: نه ذهن بنیادی‌تر است و نه ماده؛ هر دو از یک جنس ساخته شده‌اند و تفاوتشان در نحوهٔ نظم‌یافتنشان است.

از آنجا سراغ موضوع‌های مشخص می‌رود: باور، میل، حافظه، عادت، تصویر ذهنی، و ناخودآگاه. رفتارگرایی واتسون را تا حدی می‌پذیرد ولی کافی نمی‌داند.

فصل حافظه از بهترین‌هاست و پرسشی را طرح می‌کند که هنوز باز است: چه چیزی یک تصویر ذهنی را «مربوط به گذشته» می‌کند؟ نثرش، مثل همیشه، بی‌اصطلاح و روشن است.