The Beggar's Opera

«اپرای گدایان» نمایشی سه‌پرده‌ای از جان گی (John Gay) است که نخستین‌بار در ۱۷۲۸ در لندن روی صحنه رفت و بی‌درنگ موفقیتی بی‌سابقه یافت. گی به جای آوازهای اپرای ایتالیایی که آن روزها مد بود، ترانه‌های ساده و آشنای عامیانه را با متن‌های تازه‌ای به هم پیوند داد و گونه‌ای را پدید آورد که «اپرای بالادی» نام گرفت.

داستان در محیط راهزنان و دلالان اطلاعات می‌گذرد. پیچام، که شغلش دلالی میان دزدان و قانون است، و لاکیت، رئیس زندان نیوگیت، در برابر مکیث راهزن قرار می‌گیرند که دل دختر پیچام، پولی، و دختر لاکیت، لوسی، هر دو را برده است. زیر لایهٔ ماجرا و عشق و خیانت، نمایش به شکلی آشکار سیاستمداران و طبقات بالای زمانه را به باد انتقاد می‌گیرد و نشان می‌دهد که میان «شرافتمندان» و بزهکاران فرق چندانی نیست.

اثر گی بعدها الهام‌بخش «اپرای سه‌پولی» برتولت برشت و کورت وایل شد. نسخهٔ حاضر بر پایهٔ چاپ ۱۷۶۵ و برگرفته از چاپ ۱۹۲۱ است که با نقاشی‌های رنگی کلود لاوات فریزر آراسته شده و موسیقی ترانه‌ها نیز در آن آمده است.

این کتاب برای دوستداران نمایشنامه‌های کلاسیک، طنز اجتماعی و تاریخ تئاتر و موسیقی انگلیس خواندنی است.