The Descent of the Branch into the Waters of Sorrow, to Bring up the Election of Grace

«فرود شاخه در آب‌های اندوه» متن خلاصه‌شدهٔ یک موعظه از جی. چرچ، واعظ «کلیسای ساری»، است که در ۱۸۱۷ در لندن به چاپ رسید. عنوان و آیه‌ای که در آغاز آورده، «و او نزد خداوند فریاد زد و خداوند درختی به او نشان داد که چون آن را در آب انداخت، آب شیرین شد»، برگرفته از سفر خروج است و نویسنده آن را تمثیلی از رنج و رستگاری می‌گیرد.

موعظه در چارچوب الهیات کالوینیستی «برگزیدگی فیض» می‌گذرد و می‌کوشد نشان دهد که چگونه آب تلخ اندوه با «شاخه» الهی، یعنی مسیح، شیرین می‌شود. متن با نثری آهنگین و سرشار از ارجاع به کتاب مقدس نوشته شده است.

این رساله برای علاقه‌مندان به ادبیات موعظه‌ای انگلستان، تاریخ مذهبی و الهیات پروتستان مناسب است.