The Face in the Abyss

«چهره در مغاک» (The Face in the Abyss) داستان بلندی خیال‌انگیز از آبراهام مریت (۱۸۸۴–۱۹۴۳) است که نخستین‌بار در سال ۱۹۲۳ در مجلهٔ «آرگوسی-آل‌استوری ویکلی» چاپ شد. مریت پیش‌تر با «استخر ماه» و «هیولای فلزی» در میان خوانندگان این مجله نامی یافته بود و برخی او را همتای اچ. جی. ولز و ژول ورن در تخیل می‌دانستند. بعدها این داستان با دنبالهٔ «مادر مار» به رمانی بزرگ‌تر بدل شد.

راوی ماجرا را از زبان خودش بازمی‌گوید: او سه سال پیش در دهکده‌ای کوچک به نام چوپان (Chupan) در دامنهٔ شرقی ارتفاعات پرو در کوه‌های آند با مردی به نام نیکلاس گریدن آشنا شده است. فصل‌های داستان، از «تپه‌های جن‌زده» و «سوآرا با نیزه‌های زرین» تا «چشمان مادر مار» و «لاما سپید»، از جست‌وجوی گنجی، سرزمینی گمشده و موجودی اسرارآمیز خبر می‌دهد.

داستان آمیزه‌ای است از ماجراجویی کوهستان، عشق، افسانه‌های تمدن‌های ناپدید و ترس از نیرویی کهن. لحن مریت پرزرق‌وبرق و شاعرانه است و جهان‌هایی می‌سازد که میان واقعیت و رؤیا می‌لرزند.

این اثر برای دوستداران ادبیات فانتزی و داستان‌های «سرزمین‌های گمشده» و مجله‌های پالپ اوایل قرن بیستم کتابی کلاسیک است که بر نسل بعدی نویسندگان این گونه اثر گذاشت.