The Iron Heel

رمان به شکل دست‌نوشته‌ای است که هفتصد سال بعد پیدا شده، با پاورقی‌های مورخی از آینده — تکنیکی که بعدها اورول در «۱۹۸۴» از آن گرفت.

لندن در ۱۹۰۸ فاشیسم را پیش‌بینی نکرد، ولی مکانیسمش را توصیف کرد: سرکوب سازمان‌یافته، مزدوران، و توده‌ای که با نان و ترس مهار می‌شود.

تروتسکی و اورول هر دو آن را ستایش کردند؛ اورول نوشت که لندن چیزی را دید که سوسیالیست‌های آن دوره نمی‌دیدند. رمانی ناهموار ولی پیشگویانه و هنوز تکان‌دهنده.