The Panchronicon

«پانکرونیکن» رمانی علمی‌تخیلی و طنزآمیز از هرولد استیل مکی است که در ۱۹۰۴ در نیویورک منتشر شد. ایدهٔ اصلی آن سفر در زمان است، پیش از آن‌که ماشین زمان ولز به الگوی غالب این ژانر تبدیل شود.

در فصل‌های آغازین، شخصیتی به نام درووپ نظریه‌ای دربارهٔ کوپرنیک ارائه می‌کند و دستگاهی در اختیار می‌گذارد که مسافران را به گذشته می‌برد. گروهی از آدم‌ها، با اشتباه‌ها و گرفتاری‌های خنده‌دارشان، خود را در انگلستان الیزابتی می‌یابند. فهرست فصل‌ها نشان می‌دهد که در آنجا با فرانسیس بیکن، با ملکه، با شخصیت‌های نمایش‌های شکسپیر و حتی با چگونگی نوشته شدن نمایشنامه‌ها سروکار پیدا می‌کنند.

کتاب بیشتر سرگرمی و بازی با تاریخ و ادبیات است. برای علاقه‌مندان به آثار پیشگام سفر در زمان و داستان‌های ماجرایی با رنگ طنز و پیشینهٔ ادبی انگلیسی، خواندنی است.