The phantom public

والتر لیپمن، روزنامه‌نگار و اندیشمند سیاسی آمریکایی، این کتاب را در سال ۱۹۲۵ به عنوان ادامهٔ کتاب مشهور خودش «افکار عمومی» (۱۹۲۲) نوشت. تز اصلی کتاب این است که «عموم مردم» همان موجود آگاه و حاضر در صحنه‌ای نیست که نظریه‌های دموکراسی تصور می‌کنند، بلکه بیشتر شبیه شبحی است که همیشه از دسترس می‌گریزد.

لیپمن در بخش اول، «شهروند سرخورده» را معرفی می‌کند؛ کسی که از او انتظار می‌رود دربارهٔ همه‌چیز نظر بدهد و در عمل فرصت و اطلاعات کافی ندارد. او میان «عاملان» که در جریان کار تصمیم می‌گیرند و «ناظران» که فقط می‌توانند از بیرون موافقت یا مخالفت کنند تمایز می‌گذارد. بخش دوم به ماهیت مسئله‌ها و ارزش بحث عمومی می‌پردازد و بخش سوم از جایگاه جامعه، حاکمان غایب و قلمروهای بی‌نظمی سخن می‌گوید.

کتاب نه ضد دموکراسی است و نه آن را ساده می‌پندارد، بلکه می‌خواهد انتظار از مردم را واقع‌بینانه‌تر کند و نقش نهادها و متخصصان را روشن سازد.

خواندن آن برای دانشجویان علوم سیاسی و رسانه، روزنامه‌نگاران و هر کسی که دربارهٔ اعتبار «خواست مردم» می‌اندیشد مفید است.