The Son of Tarzan

«پسر تارزان» (۱۹۱۷) چهارمین رمان مجموعه است و قهرمانی تازه دارد: جک کلیتون، پسر تارزان و جین، که در لندن بزرگ شده و پدر و مادرش می‌کوشند او را از گذشتهٔ جنگلی خانواده دور نگه دارند. اما کشش جنگل در خون اوست.

وقتی آکوت، میمون بزرگی که تارزان از گذشته می‌شناسد، برای نمایش به لندن آورده می‌شود، جک با او پیوندی شگفت پیدا می‌کند و سرانجام هر دو به آفریقا می‌روند. آنجا پسر جوان با نام «کوراک کشنده» زندگی وحشی و بی‌رحم جنگل را می‌آزماید و قانون آن را به سختی می‌آموزد.

در رشتهٔ دیگری از داستان، دختری خردسال به نام میریم در اسارت شیخی بی‌رحم در دهکده‌ای جنگلی زندگی می‌کند و سرنوشتش با کوراک گره می‌خورد. بازماندهٔ یکی از دشمنان قدیمی تارزان نیز از همان فصل نخست در کمین است.

رمانی پرماجرا دربارهٔ نسل دوم، که در آن باروز داستان را به پسر می‌سپارد، با همان شتاب و صحنه‌های جنگلی کتاب‌های پیشین؛ بهتر است پس از سه کتاب نخست خوانده شود.