The Soul of the Far East

«روح خاور دور» (۱۸۸۸) نوشتهٔ پرسیوال لوول، بازرگان، سفرنامه‌نویس و بعدها ستاره‌شناس آمریکایی، است. لوول در دههٔ ۱۸۸۰ سال‌هایی را در ژاپن و کره گذراند و این کتاب کوشش اوست برای توضیح آنچه به گمانش تفاوت بنیادی ذهن و فرهنگ مردم خاور دور با غربیان بود.

کتاب در هشت فصل به فردیت، خانواده، فرزندخواندگی، زبان، طبیعت و هنر، هنر، دین و تخیل می‌پردازد. تز اصلی لوول این است که جامعه‌های شرق آسیا بر «غیبت فردیت» استوارند و فرد در خانواده و جمع حل می‌شود؛ او این ویژگی را در زبان، آداب، هنر و باورهای دینی دنبال می‌کند. توصیف‌هایش از زندگی روزمره و هنر ژاپن گاه زنده و دقیق‌اند.

اما کتاب را باید با احتیاط خواند: تعمیم‌های لوول دربارهٔ «ذهن شرقی» امروز آشکارا شرق‌شناسانه و نادرست به شمار می‌آیند. ارزش کتاب بیشتر تاریخی است و نشان می‌دهد روشنفکری غربی در آن دوره چگونه می‌کوشید فرهنگی دیگر را بفهمد. لافکادیو هرن از ستایندگان این کتاب بود. لوول بعدها رصدخانه‌ای در آریزونا ساخت که پلوتو در آن کشف شد.