Three Years in Tristan da Cunha

«سه سال در تریستان دا کونیا» نوشتهٔ کاترین ماری بارو است؛ زنی که با شوهرش، کشیش جی. جی. بارو، در سال‌های آغازین قرن بیستم به جزیره‌ای رفت که دورافتاده‌ترین سکونتگاه جهان شمرده می‌شود. خود نویسنده می‌گوید قصدش توصیف صادقانهٔ زندگی روزانهٔ جماعتی کوچک است که از جهان بیرون جدا مانده و ادبیات‌پردازی در کار نبوده است.

کتاب با استفاده از نامه‌ها و دفتر خاطرات نوشته شده و دربارهٔ مردم، خانه‌ها، ماهیگیری، آب‌وهوا، کشتی‌هایی که به‌ندرت می‌رسند و دشواری‌های سفر دریایی گزارش می‌دهد. سی‌وهفت تصویر از عکس‌های اصلی و یک نقشه به آن افزوده شده است.

این اثر برای علاقه‌مندان به سفرنامه‌های دورافتاده، جزیره‌ها و زندگی در انزوا جذاب است و سند ارزشمندی از جامعهٔ جزیره پیش از تغییرات بعدی آن به شمار می‌آید.