Treatise on Parents and Children

این جستار بلند در اصل پیشگفتار نمایشنامهٔ «ازدواج ناجور» (Misalliance) بود که در ۱۹۱۴ همراه نمایشنامه منتشر شد، ولی آن‌قدر مفصل و مستقل است که خودش کتابی شد. استدلالش تند است: مدرسه‌ها کودک را نه برای زندگی، که برای اطاعت تربیت می‌کنند، و رابطهٔ پدر و فرزند بر مالکیت بنا شده نه بر احترام.

شاو راه‌حل‌هایی پیشنهاد می‌دهد که بعضی‌شان امروز عادی‌اند — حق کودک بر حریم خصوصی، آموزش بر پایهٔ کنجکاوی — و بعضی هنوز رادیکال. حتی جاهایی که با او موافق نیستی، استدلالش وادارت می‌کند موضع خودت را بازبینی کنی.

عنوان بخش‌ها خودش گویاست: «کودک چیست؟»، «ساختن هیولاها»، «مدرسه»، «حقوق و وظایف کودکان»، «چرا از یادگیری بیزاریم و ورزش را دوست داریم»، و «نیاز به منشور حقوق کودک». شاو با طنز همیشگی‌اش از خاطرات مدرسهٔ خودش در دوبلین هم می‌گوید. برای پدر و مادر، معلم و هر کسی که به آموزش فکر می‌کند، متنی برانگیزاننده و هنوز به‌روز است.