Vile bodies

«تن‌های پست» (Vile Bodies) دومین رمان ایولین وو است که در ۱۹۳۰ منتشر شد. وو در پیش‌گفتار چاپ‌های بعدی می‌گوید این رمان «کاملاً بی‌برنامه» نوشته شد: در بیست و پنج سالگی هر روز سه هزار کلمه می‌نوشت و با شگفتی می‌دید داستان چه پیش می‌آورد. به گفتهٔ خودش، کتاب در میانهٔ بحرانی شخصی به پایان رسید و خواننده می‌تواند گذار از شادمانی به تلخی را در آن حس کند.

موضوع رمان «جوانان درخشان» لندن بعد از جنگ جهانی اول است: گروهی از جوانان اشرافی و تحصیل‌کرده و تیزهوش که با مهمانی‌های پرزرق‌وبرق، شوخی‌های بی‌پروا و بی‌مسئولیتی در ستون‌های روزنامه‌ها حضور داشتند. وو خودش حاشیه‌ای از این جمع بود و جزئیات زبان و رفتارشان را با نگاهی طنزآمیز و نیش‌دار ثبت کرد.

رمان با ریتم تند، گفت‌وگوهای کوتاه و مضمون پوچی جامعهٔ مدرن مشهور است و نخستین کتاب وو بود که موفقیت عمومی یافت. برای دوستداران طنز بریتانیایی، ادبیات دههٔ بیست و کسانی که می‌خواهند ببینند لندن آن روزگار چگونه با وجد و بی‌قراری به پیش از بحران می‌رفت، گزینه‌ای جذاب است.