A Japanese Boy

شیوکیچی شیگمی، جوانی ژاپنی که برای تحصیل به آمریکا آمده بود، در ۱۸۸۹ در نیوهیون این کتاب کوچک را نوشت تا هم هزینهٔ درسش را فراهم کند و هم نخستین روایت کودکی یک پسر ژاپنی را از زبان خودش به خوانندگان آمریکایی عرضه کند. او در شهر بندری ایمابری به دنیا آمده بود و کتاب از زادگاه، پدربزرگ و معبد محله آغاز می‌شود.

چهارده فصل کتاب جهان روزمرهٔ کودکی در ژاپن دوران میجی را زنده می‌کند: مکتب‌خانهٔ قدیمی و معلمش، مدرسهٔ تازه به سبک غربی، آشپزخانه و غذاها، حمام و شب‌نشینی‌های خانوادگی، رقص و موسیقی، تئاتر و کشتی سومو، قصه‌گوهای خیابانی، ماهیگیری، کوبیدن برنج برای موچی سال نو، ساختن بادبادک با عمو، و جشن‌های تاناباتا و خدایان محلی.

نثر کتاب ساده و صمیمی است و راوی بی‌ادعا از چیزهایی می‌گوید که برایش عادی بوده اما برای خوانندهٔ غربی تازگی داشته است. «پسری ژاپنی» سندی کم‌یاب از ژاپن در آستانهٔ نوسازی و منبعی دلنشین برای علاقه‌مندان به فرهنگ ژاپن، تاریخ آموزش و خاطره‌نویسی است.