A Sentimental Journey Through France and Italy

استرن سفرنامه‌های رایج زمانه‌اش را دست می‌اندازد: به‌جای کلیسا و موزه، راوی از گفت‌وگویی کوتاه با راهبی، از دستکش‌فروشی، و از احساساتی که در لحظه می‌آیند می‌نویسد.

استرن کتاب را چند هفته پیش از مرگش منتشر کرد و ناتمام ماند: قرار بود سفر به ایتالیا هم برسد، ولی روایت در فرانسه و در میانهٔ جمله‌ای شیطنت‌آمیز قطع می‌شود. واژهٔ «احساساتی» با همین کتاب در زبان‌های اروپایی رواج یافت و سفرنامهٔ احساساتی به ژانری بدل شد که بر رمانتیسم اروپا اثر گذاشت.

راوی، کشیشی به نام یوریک، همان شخصیتی است که خوانندگان «تریسترام شندی» می‌شناختند و استرن خودش را با او یکی می‌گرفت. نثر کتاب سبک، شوخ و پر از ظرافت‌های ریز است و برای خواندن به زبان اصلی، آسان‌تر از «تریسترام شندی»؛ کتابی کوتاه دربارهٔ اینکه سفر واقعی، سفر به دل آدم‌هاست.