An Essay on the Foundations of Geometry

کانت گفته بود فضا صورت پیشینی شهود است و هندسهٔ اقلیدسی ضرورتاً درست. بعد ریاضیدانان هندسه‌هایی ساختند که اصل توازی در آن‌ها برقرار نیست — و همه‌شان سازگارند.

راسل بیست‌وپنج ساله می‌کوشد بفهمد چه چیزی از کانت می‌ماند. پاسخش این است که بخشی نجات‌پذیر است و بخشی نه.

خودش بعدها از این موضع فاصله گرفت و آن را «به‌کلی نادرست» خواند. با این حال، برای دیدن نقطهٔ آغاز یکی از بزرگ‌ترین منطق‌دانان قرن، و برای فهم بحران بنیادهای ریاضیات، سند خوبی است.