The Critique of Practical Reason

کانت در نقد اول نشان داده بود که دربارهٔ خدا، آزادی و جاودانگی نمی‌توان دانش نظری داشت. اینجا می‌گوید عقل عملی — عقل در مقام تصمیم‌گیری — ناچار آن‌ها را پیش‌فرض می‌گیرد: اگر «باید» معنا داشته باشد، «می‌توانم» هم باید معنا داشته باشد.

جملهٔ پایانی کتاب از مشهورترین جمله‌های فلسفه است و بر سنگ گور او نوشته شده: دو چیز ذهن را از شگفتی پر می‌کند — آسمان پرستاره بالای سر، و قانون اخلاقی درون.

همراه با «بنیاد مابعدالطبیعهٔ اخلاق» که روی سایت هست، دستگاه اخلاقی کانت کامل می‌شود.