An Experiment in Altruism

«آزمونی در نوع‌دوستی» (An Experiment in Altruism) رمانی اجتماعی و گفت‌وگومحور است که در سال ۱۸۹۵ منتشر شد. نویسنده آن را با نام مستعار الیزابت هستینگز چاپ کرد؛ نامی که بعدها به مارگارت پولاک شروود، استاد ادبیات در کالج ولزلی، نسبت داده شد. راوی داستان زنی است که از کنار ماجراها می‌نگرد و با طنزی ملایم دربارهٔ زندگی، ایمان و وظیفهٔ انسان در برابر دیگران می‌اندیشد.

فضای کتاب در شهری آمریکایی در دههٔ ۱۸۹۰ می‌گذرد، در سال‌هایی که «خانه‌های اجتماعی» و جنبش‌های خیریه دانشگاهیان جوان را به محله‌های فقیرنشین می‌کشاند. راوی، دوستش جَنِت و پزشکی تیزبین و بی‌پروا دربارهٔ مردی آرمان‌گرا گفت‌وگو می‌کنند که برای عمل به «برادری انسان‌ها» میان فقرا زندگی می‌کند. فهرست فصل‌ها از دیدار با نوع‌دوست، مرد دنیادیده، خیاط‌زن، اعتصاب و کمیته‌های خیریه حکایت دارد.

نویسنده با لحنی هوشمندانه و گاه نیش‌دار می‌پرسد که نیت نیک چه زمانی به کار می‌آید و چه زمانی به خودنمایی یا غرور اخلاقی بدل می‌شود. رمان بیش از آنکه به رویدادهای پرشتاب تکیه کند، بر بحث‌های فکری و شخصیت‌های متفاوتش استوار است.

این کتاب برای خوانندگانی مناسب است که به ادبیات آمریکای پایان سدهٔ نوزدهم، مسئلهٔ اصلاحات اجتماعی و پرسش‌های اخلاقی علاقه دارند.