As Seen By Me

«آن‌گونه که من دیدم» (۱۹۰۰) را لیلیان بل (Lilian Bell)، رمان‌نویس و روزنامه‌نگار آمریکایی، به‌صورت نامه‌هایی از سفرهایش نوشت. او در پیشگفتار اعتراف می‌کند که عنوان خودپسندانه است، اما به همین دلیل خود را «بازول» خودش می‌خواند: کتاب روایت پیوسته‌ای از یک سفر نیست، بلکه دو سال سفر و حدود سی هزار مایل راه را در بر دارد و مردمان و چیزها را «آن‌گونه که او دیده» نشان می‌دهد.

سفر با بیم و خنده‌های خانوادگی آغاز می‌شود. بل با لحنی بامزه از اینکه تنها آدم دنیا بوده که تا آن زمان به اروپا نرفته، می‌نویسد. فصل‌ها از لندن و پاریس می‌گذرند، سوار یک قایق تفریحی به نام «هلا» می‌شوند و به روسیه (ویلنا، سن‌پترزبورگ، مسکو) می‌روند؛ سپس قسطنطنیه، قاهره، رود نیل، یونان، ناپل و رم. کتاب را به برادرزادهٔ کوچکش بیلی تقدیم کرده است.

نوشته نمونه‌ای از سفرنامه‌نویسی طنزآمیز زنان آمریکایی در پایان قرن نوزدهم است و برای کسانی که به تاریخ سفر، شرق‌شناسی عامیانه و نگاه آمریکایی‌ها به اروپا و مشرق‌زمین علاقه دارند، خواندنی و سرگرم‌کننده است.