Chance: A Tale in Two Parts

«بخت: حکایتی در دو بخش» (Chance: A Tale in Two Parts) رمان جوزف کنراد است که در ۱۹۱۳ منتشر شد و نخستین موفقیت تجاری بزرگ او به شمار می‌آید. کتاب به سر هیو کلیفورد تقدیم شده و با نقل‌قولی از سر توماس براون دربارهٔ اعتقاد به سرنوشت آغاز می‌شود. بخش نخست «دوشیزه» و بخش دوم «شوالیه» نام دارد.

راوی در آغاز همراه مارلو، دریانورد و راوی همیشگی داستان‌های کنراد، با قایقی کوچک به مسافرخانهٔ کنار رودخانه می‌رود و در آنجا با پاول، دریانوردی جوان، آشنا می‌شود. داستان از لایه‌های راوی‌ها پیش می‌رود: مارلو ماجرا را از دیگران می‌شنود، ارزیابی می‌کند و بازمی‌گوید و از زندگی دختری به نام فلورا دو بارال می‌گوید.

کنراد در این رمان به اخلاق، تنهایی، ازدواج و موقعیت زن در دنیای مردانه می‌پردازد و دریا هم حضور دارد، اما بیش از رمان‌های دریایی پیشین او، به روان آدم‌ها توجه دارد. برای خوانندگانی که ساختار روایی پیچیده و نثر دقیق کنراد را دوست دارند، اثری پربار است.