Victory: An Island Tale

«پیروزی: داستانی از جزیره» رمانی از جوزف کنراد است که در ۱۹۱۵ منتشر شد و از پرفروش‌ترین آثار او در زمان حیاتش بود. کنراد در یادداشت چاپ نخست می‌گوید واژهٔ «پیروزی» آخرین واژه‌ای بود که در ماه مه ۱۹۱۴، پیش از آغاز جنگ جهانی اول، نوشت.

اکسل هِیست، بارون سوئدی و فرزند فیلسوفی بدبین، آموخته است که بهترین راه زندگی، تماشای جهان بدون دل بستن به آن است. او پس از شکست یک شرکت معدن زغال، در جزیره‌ای دورافتاده در مجمع‌الجزایر مالایا گوشه‌نشین می‌شود. اما در سفری کوتاه به شهر، دختر جوان نوازنده‌ای به نام لنا را که در یک گروه ارکستر زنانه گرفتار آزار است، از هتل شومبرگ می‌رهاند و با خود به جزیره می‌برد.

شومبرگ کینه‌توز، برای انتقام، سه ماجراجوی شوم — «آقای جونز» آراسته و بیمارگون، منشی خشنش ریکاردو، و خدمتکار وحشی‌شان پدرو — را با شایعهٔ گنجی پنهان به سوی جزیره روانه می‌کند. از اینجا رمان به داستانی پرتعلیق و تمثیلی دربارهٔ رویارویی انزوا و شر بدل می‌شود.

«پیروزی» آمیزه‌ای از ماجرای استوایی و تأمل فلسفی است: آیا انسان می‌تواند از زندگی کناره بگیرد و آسیب نبیند؟ برای خوانندگانی که «لرد جیم» و «دل تاریکی» را دوست دارند، این رمان یکی از کامل‌ترین آثار دورهٔ پختگی کنراد است.