An Outcast of the Islands

«مطرود جزایر» دومین رمان جوزف کنراد است و یک سال پس از «دیوانگی آلمایر» منتشر شد؛ داستانش چند سال پیش از رمان نخست می‌گذرد و برخی شخصیت‌ها، از جمله ناخدا تام لینگارد و کاسپار آلمایر، در هر دو حاضرند. صحنه، مجمع‌الجزایر مالایی است: بندرهای تجاری، رودخانه‌های پنهان در جنگل و جهانی که در آن بازرگانان اروپایی، عرب و بومی بر سر نفوذ و تجارت رقابت می‌کنند.

پیتر ویلمز، کارمند هلندی مغرور و خودپسندی که در مکاسار برای تاجر ثروتمندی کار می‌کند، به سبب سوءاستفادهٔ مالی آبرو و شغلش را از دست می‌دهد. لینگارد، ناخدای انگلیسی که روزگاری او را از کشتی‌ای نجات داده بود، این بار هم دستش را می‌گیرد و او را به سمبیر، دهکده‌ای دورافتاده بر کنارهٔ رودخانه‌ای که تنها لینگارد راه کشتیرانی‌اش را می‌داند، می‌برد. در آنجا ویلمز، تنها و تحقیرشده، دلباختهٔ آیسا، دختری بومی و پرشور، می‌شود و این دلباختگی او را در میان نقشه‌های قدرت‌طلبان محلی گرفتار می‌کند.

کنراد در این رمان مضمون‌هایی را می‌آزماید که بعدها در «لرد جیم» و «دل تاریکی» به اوج رسیدند: انسان سفیدپوستی که در سرزمین بیگانه از درون فرو می‌پاشد، خیانت، غرور و تنهایی. نثر توصیفی پرشکوه و فضای سنگین استوایی، کتاب را برای دوستداران ادبیات دریا و استعمار خواندنی می‌کند.