Amy Foster

«ایمی فاستر» (Amy Foster) داستانی بلند از جوزف کنراد است که نخستین بار در سال ۱۹۰۱ منتشر شد و بعدها در مجموعهٔ «تایفون و داستان‌های دیگر» آمد. راوی آن دکتر کندی، پزشک شهری کوچک در ساحل انگلستان است که سال‌ها بعد، از دیده‌ها و شنیده‌های خودش، سرگذشت دو آدم ساده و تنها را بازمی‌گوید.

محور داستان یانکو گورال است، دهقانی از کوهستان‌های کارپات که به امید زندگی بهتر راهی آمریکا شده بود و پس از غرق شدن کشتی، بی‌زبان و بی‌چیز به ساحل انگلستان می‌رسد. اهالی دهکده او را با ترس و سوءظن می‌نگرند و تنها ایمی فاستر، دختر خدمتکارِ کم‌حرف و بی‌ادعا، با او مهربانی می‌کند. کنراد که خودش مهاجری لهستانی‌تبار بود و انگلیسی را در بزرگسالی آموخته بود، از تجربهٔ غربت و بیگانگی مایه گذاشته است.

داستان کوتاه و فشرده است و بیش از آنکه به ماجرا تکیه کند، به سوءتفاهم، پیش‌داوری و دشواری پیوند میان آدم‌هایی می‌پردازد که زبان و آداب یکدیگر را نمی‌شناسند. برای خوانندگانی مناسب است که به ادبیات کلاسیک انگلیسی، موضوع مهاجرت و تنهایی و نثر پرتأمل کنراد علاقه دارند.