Common Sense

در آغاز ۱۷۷۶، چند ماه پس از نخستین درگیری‌های مسلحانه، بیشتر مستعمره‌نشینان آمریکایی هنوز دنبال مصالحه با بریتانیا و احقاق حقوقشان در چارچوب امپراتوری بودند. تامس پین، مهاجری انگلیسی که کمتر از دو سال پیش‌تر به فیلادلفیا آمده بود، در این جزوهٔ کوتاه استدلال کرد که این امید بیهوده است و جدایی نه تنها ممکن، که ناگزیر است.

جزوه چهار بخش دارد: ریشه و هدف حکومت به‌طور کلی و نقد قانون اساسی انگلستان؛ نقد نظام سلطنتی و جانشینی موروثی، که پین آن را از اساس بی‌معنا می‌داند؛ تأملاتی دربارهٔ وضع کنونی امور آمریکا؛ و بررسی توان آمریکا برای ایستادن روی پای خود، از جمله ساختن نیروی دریایی. این نسخه از چاپ افزوده‌ای است که پیوستی و خطابه‌ای به فرقهٔ کویکرها هم به آن اضافه شده.

آنچه جزوه را مؤثر کرد زبانش بود: پین عمداً ساده و بی‌تکلف و با استدلال‌هایی از تجربهٔ روزمره نوشت تا هر کسی بتواند بخواندش یا در میخانه‌ها برای دیگران بلند بخواند. در چند ماه ده‌ها هزار نسخه پخش شد — نسبت به جمعیت آن روز، از پرخواننده‌ترین متن‌های تاریخ آمریکا. شش ماه بعد اعلامیهٔ استقلال امضا شد.

برای علاقه‌مندان تاریخ انقلاب آمریکا، اندیشهٔ سیاسی و هنر اقناع، این متن کوتاه نمونه‌ای کلاسیک است.