Dancing Devil Range

«مرتع شیطان رقصنده» داستان بلندی از دبلیو. سی. تاتل، استاد وسترن‌های معمایی، است که در اکتبر ۱۹۴۸ در مجلهٔ «شورت استوریز» منتشر شد. قهرمانانش دو سوار سرگردان محبوب تاتل‌اند: هشنایف هارتلی، بلندقد و لاغر با چشمان خاکستری و ذهنی کنجکاو، و اسلیپی استیونز، کوتاه‌تر و چهارشانه با چهره‌ای خندان و چشمانی به‌ظاهر ساده‌دل.

داستان با رسیدن این دو با قطاری باری به نورث‌گیت، ایستگاه راه‌آهن منطقهٔ دنسینگ دویل، آن هم در ایام کریسمس، آغاز می‌شود. هنوز از قطار پیاده نشده‌اند که حادثه‌ای خشونت‌بار رخ می‌دهد و آن‌ها به میان گرفتاری‌های دامداران و اهالی منطقه‌ای کشیده می‌شوند که ورشکستگی، دزدی و قتل آرامشش را بر هم زده است.

وسترن‌های تاتل بیش از تیراندازی بر گره‌گشایی تکیه دارند: هشنایف در واقع کارآگاهی است با کلاه گاوچرانی که با مشاهده و استدلال رشته‌های جنایت را از هم باز می‌کند، و شوخی‌های اسلیپی فضای داستان را سبک نگه می‌دارد.

این داستان برای دوستداران وسترن کلاسیک، داستان‌های معمایی و حال‌وهوای مجله‌های پالپ آمریکا خواندنی است.