Death Valley in '49

«درهٔ مرگ در ۱۸۴۹» (Death Valley in '49) خودزندگی‌نامهٔ ویلیام لوئیس مانلی (۱۸۲۰–۱۹۰۳) است که در ۱۸۹۴ در سن‌خوزه، کالیفرنیا، چاپ شد. او از خانه‌ای ساده در کوه‌های سبز ورمونت به معادن طلای کالیفرنیا رفت و کتاب سرگذشت او را از تولد و کودکی تا هجوم طلا نقل می‌کند.

بخش مهم و شناخته‌شدهٔ کتاب روایت کاروانی از مردان، زنان و کودکان مهاجر است که در زمستان ۱۸۴۹ در راه کالیفرنیا، با گذر از بیابانی سوزان و بی‌آب، گرفتار شدند و نام «درهٔ مرگ» را به این منطقه دادند. مانلی بازمانده و یکی از دو مردی بود که برای یافتن آذوقه از میان کوهستان و بیابان راه افتادند تا دیگران را از گرسنگی نجات دهند. فصل‌ها به زبان مستقیم و بی‌پیرایه صحنه‌های بقا، اندوه و صبر را شرح می‌دهند.

این کتاب یکی از منابع کلاسیک تاریخ غرب آمریکا و مهاجرت به کالیفرنیا است و برای دوست‌داران روایت‌های بقا و تاریخ مرز غربی ارزش دارد.