Dialogue of Comfort Against Tribulation

«گفت‌وگوی تسلی در برابر رنج» (A Dialogue of Comfort against Tribulation) را توماس مور در ۱۵۳۴، هنگامی که در برج لندن زندانی بود و می‌دانست ممکن است اعدام شود، نوشت. او ایمان و آرامش را در قالب گفت‌وگوی دو مجار، وینسنت و عمویش آنتونی، پرورد؛ در سرزمینی که تهدید حملهٔ ترکان عثمانی بر آن سایه انداخته است.

آنتونی در سه کتاب دربارهٔ رنج و تسلی سخن می‌گوید: بیماری، فقر، زندان، ترس از مرگ و وسوسهٔ ترک ایمان. مور با لحنی گرم و گاه بامزه قصه و تمثیل می‌آورد و نشان می‌دهد آدم چگونه می‌تواند در برابر سختی‌ها استوار بماند. خواننده در پس سطرها صدای مردی را می‌شنود که خود در آستانهٔ آزمون بزرگ زندگی‌اش است.

این نسخه ویرایش مونیکا استیونز است که زبان کهنه را روان‌تر کرده و انتشارات شید اند وارد آن را در ۱۹۵۱ منتشر کرد؛ متن از چاپ ۱۵۵۷ برگرفته شده است. نخستین چاپ اثر در ۱۵۵۳ بود. برای علاقه‌مندان به الهیات مسیحی، ادبیات قرن شانزدهم انگلیس و زندگی توماس مور خواندنی ارزشمند است.