Marmion: A Tale of Flodden Field

«مارمیون: داستان میدان فلودن» منظومهٔ روایی بلند سر والتر اسکات است که در ۱۸۰۸ منتشر شد و او را، پیش از آنکه رمان‌نویس شود، به محبوب‌ترین شاعر زمانش بدل کرد. ناشرش آرچیبالد کنستابل پیش از خواندن حتی یک سطر، هزار گینی برای حق چاپ آن پیشنهاد داده بود.

داستان در ۱۵۱۳ و در آستانهٔ نبرد فلودن میان انگلستان و اسکاتلند می‌گذرد. لرد مارمیون، شوالیه‌ای دلیر اما بی‌اخلاق، برای رسیدن به کلارا دِ کلر، وارثی ثروتمند، رقیبش رالف دِ ویلتن را با اسنادی ساختگی به خیانت متهم کرده و زنی را که فریفته بود رها کرده است. او در مقام فرستادهٔ پادشاه انگلستان به دربار جیمز چهارم اسکاتلند می‌رود و گذشته‌اش کم‌کم به دنبالش می‌آید.

هر یک از شش سرود با نامه‌ای منظوم به یکی از دوستان اسکات آغاز می‌شود. توصیف نبرد فلودن در سرود ششم از مشهورترین صحنه‌های جنگ در شعر انگلیسی است و سطر معروف «آه که چه تار درهمی می‌بافیم، آنگاه که نخستین بار به فریب دست می‌زنیم» از همین منظومه است.

برای دوستداران شعر روایی، تاریخ اسکاتلند و ادبیات رمانتیک، اثری پرماجرا و خوش‌آهنگ است.