The Lady of the Lake

«بانوی دریاچه» (۱۸۱۰) منظومه‌ای روایی در شش سرود از سر والتر اسکات است که در کوهستان‌های اسکاتلند، کنار دریاچهٔ کاترین، و در روزگار شاه جیمز پنجم می‌گذرد. شکارچی‌ای به نام جیمز فیتز-جیمز در پی گوزنی راه گم می‌کند و به جزیره‌ای کوچک می‌رسد که الن داگلاس، دختر اشراف‌زاده‌ای تبعیدی، در آن زندگی می‌کند.

از همین دیدار، داستانی از عشق، وفاداری و نزاع پیش می‌رود: رودریک دو، سردار سرسخت طایفهٔ آلپاین، که الن را برای خود می‌خواهد؛ مالکوم گریم جوان، که دل الن با اوست؛ و کشمکش دیرینهٔ طایفه‌های کوهستان با تاج و تخت. شکار، نبرد تن‌به‌تن، ترانه‌های گیلی و فراخواندن طایفه با «صلیب آتشین»، تصویری زنده از اسکاتلند کهن می‌سازند.

اسکات پیش از آنکه رمان‌نویس شود شاعری پرفروش بود و این منظومه اوج شهرت شاعری‌اش را رقم زد؛ کتاب چنان خوانده شد که مسافران برای دیدن دریاچهٔ کاترین به کوهستان‌های اسکاتلند روی آوردند و گردشگری آن منطقه از همین‌جا جان گرفت. شوبرت نیز ترانه‌های الن را، از جمله «آوه ماریا»ی مشهور، به آواز درآورد.

این نسخه ویراستهٔ ویلیام جی. رولف (بوستون، ۱۸۸۳) برای مدرسه و خانواده است: متن با چاپ نخست سنجیده شده و یادداشت‌های اسکات، لاکهارت و ویراستار، واژه‌های اسکاتلندی و اشاره‌های تاریخی را توضیح می‌دهند؛ کمکی بزرگ برای خوانندهٔ غیرانگلیسی‌زبان.