A Discourse Concerning Ridicule and Irony in Writing

«گفتاری دربارهٔ ریشخند و طعنه در نوشتار» رسالهٔ کوتاهی از آنتونی کالینز (۱۶۷۶–۱۷۲۹)، فیلسوف انگلیسی و دوست جان لاک است که سال ۱۷۲۹ منتشر شد. کالینز از چهره‌های جنبش آزاداندیشی انگلستان بود و در آثارش از آزادی بحث دربارهٔ مسائل دینی دفاع می‌کرد. نسخهٔ حاضر بازچاپ انجمن اوگوستن در ۱۹۷۰ است با مقدمهٔ ادوارد و لیلیان بلوم.

کالینز در این رساله می‌گوید ریشخند و طنز ابزارهای مشروعی برای بررسی اندیشه‌ها هستند و کسانی که با آن‌ها در بحث دینی مخالفت می‌کنند باید دلیل بیاورند. او مثال‌هایی از نویسندگان باستان و معاصر می‌آورد و می‌پرسد چرا آنچه در شعر و فلسفه جایز است در بحث دینی ناروا شمرده می‌شود.

این متن برای دانشجویان و پژوهشگران ادبیات و فلسفهٔ قرن هجدهم، تاریخ آزادی بیان و بحث‌های دئیست‌ها اهمیت دارد. مقدمهٔ ویراستاران بافت تاریخی بحث را برای خوانندهٔ امروز روشن می‌کند.