Barry Lyndon

«بری لیندون» رمانی از ویلیام میک‌پیس تاکری، نویسندهٔ «بازار خودفروشی»، است که نخستین بار در ۱۸۴۴ با عنوان «بخت بری لیندون» در «مجلهٔ فریزر» پاورقی شد و بعدها با نام «خاطرات بری لیندون» به صورت کتاب درآمد. این متن از ویراست مجموعه آثار تاکری به کوشش والتر جرولد است و یادداشتی کتاب‌شناختی هم دارد.

ردموند بری، جوانی ایرلندی از خانواده‌ای تهی‌دست که خود را از تباری اشرافی می‌داند، پس از دوئلی که گمان می‌کند حریفش را در آن کشته، از ایرلند می‌گریزد. در جنگ هفت‌ساله به‌اجبار سرباز ارتش انگلیس و سپس پروس می‌شود، فرار می‌کند، همراه عمویش قمارباز حرفه‌ای در دربارهای اروپا می‌شود و سرانجام چشم به بیوهٔ ثروتمند لیدی لیندون می‌دوزد تا با ازدواج به ثروت و اشرافیت انگلیس راه یابد.

همهٔ ماجرا را خود بری تعریف می‌کند و هرگز نمی‌پذیرد که کار نادرستی کرده است؛ تاکری با این «راوی نامعتبر» به خواننده اجازه می‌دهد از لابه‌لای لاف‌ها و توجیه‌های او حقیقت را دریابد. نتیجه طنزی تیز بر جاه‌طلبی، اشرافیت و اسطورهٔ «جنتلمن» در قرن هجدهم است. استنلی کوبریک در ۱۹۷۵ فیلمی مشهور از این رمان ساخت.