Vanity Fair

تاکری زیرعنوان کتاب را «رمانی بدون قهرمان» گذاشت و منظورش را جدی می‌گفت: هیچ‌کس در این کتاب کاملاً خوب نیست. بکی شارپ باهوش، بی‌رحم و کاملاً جذاب است، و آملیا سدلی مهربان و کمی ابله.

پس‌زمینه، سال‌های جنگ‌های ناپلئونی و نبرد واترلوست، و تاکری صحنهٔ جنگ را از بروکسل و از دید کسانی روایت می‌کند که منتظر خبرند. راوی مدام وارد می‌شود و شخصیت‌ها را «عروسک» می‌نامد؛ تمام کتاب، نمایش عروسکی جامعه‌ای است که فقط پول و مقام می‌شناسد.