Vanity Fair

ربکا (بکی) شارپ، دختر یتیم و بی‌پول یک نقاش و یک رقصندهٔ اپرا، با هوشی تیز و جاه‌طلبی‌ای بی‌حد از مدرسهٔ دخترانه بیرون می‌آید و تصمیم دارد به هر قیمتی به طبقهٔ بالای جامعهٔ انگلیس راه یابد. در کنار او دوست مدرسه‌اش آملیا سدلی قرار دارد: مهربان، ساده‌دل و دلبستهٔ جوانی که شاید سزاوار این‌همه وفاداری نباشد. رمان سرگذشت این دو زن و خانواده‌ها و خواستگارانشان را در سال‌های پرتلاطم جنگ‌های ناپلئونی دنبال می‌کند.

تاکری زیرعنوان کتاب را «رمانی بی‌قهرمان» گذاشت و راوی‌اش، که خود را «گردانندهٔ نمایش» می‌نامد، شخصیت‌ها را چون عروسک‌هایی در بازاری مکاره به خواننده نشان می‌دهد. نبرد واترلو نه از میدان جنگ، که از بروکسل و از چشم کسانی روایت می‌شود که چشم‌انتظار خبرند. در این جهان تقریباً هیچ‌کس یکسره خوب یا بد نیست و همه در پی پول، مقام و آبرو می‌دوند.

«بازار خودفروشی» نخست در ۱۸۴۷ و ۱۸۴۸ به‌صورت پاورقی ماهانه منتشر شد و تاکری را هم‌تراز دیکنز نشاند. طنز گزنده، شخصیت فراموش‌نشدنی بکی شارپ و تصویر بی‌رحمانهٔ جامعهٔ طبقاتی انگلیس، آن را به یکی از بزرگ‌ترین رمان‌های قرن نوزدهم بدل کرده است.