Fairy Tales from South Africa

«قصه‌های پریان آفریقای جنوبی» را خانم ای. جی. بورهیل و خانم جی. بی. دریک از منابع بومی گردآوری و تنظیم کرده‌اند و در ۱۹۰۸ در لندن توسط مک‌میلان با تصاویر دبلیو. هربرت هالووی منتشر شد. در تقدیم‌نامه می‌خوانیم: «به همهٔ کودکانی که هنوز قصه‌های پریان را دوست دارند»، و گردآورندگان تأکید می‌کنند که همهٔ قصه‌ها حکایت‌های سنتی و دهان‌به‌دهان هستند.

قصه‌ها از حیوانات سخنگو، مردم، ساحران و موجودات شگفت می‌گویند، همان‌گونه که «جک غول‌کش» یا «زیبای خفته» در اروپا. نمونه‌ای از آن‌ها قصهٔ پیرزنی است که سه بار با صدای بلند با «سِتولی» سخن می‌گوید. هر قصه فضای زندگی آفریقایی و باورهای مردمان محلی را به کودکان می‌شناساند.

کتاب نمونه‌ای ارزشمند از ثبت فولکلور آفریقای جنوبی در آغاز قرن بیستم است. برای خانواده‌هایی که قصه‌های سنتی را برای کودکان می‌خوانند و پژوهشگران ادبیات شفاهی مفید است؛ همچنین باید به یاد داشت که ثبت‌کنندگان آن اروپایی بودند و نگاه زمانهٔ خود را دارند.