God, the Invisible King

«خدا، پادشاه نامرئی» (۱۹۱۷) کتابی است که اچ. جی. ولز، نویسندهٔ «ماشین زمان» و «جنگ دنیاها»، در میانهٔ جنگ جهانی اول نوشت تا باور دینی خود را «تا حد ممکن روشن و دقیق» بیان کند. او در پیشگفتار می‌گوید این باور «مسیحیت ارتدوکس نیست، اصلاً مسیحیت نیست»، اما هسته‌اش ایمانی ژرف به خدایی شخصی و نزدیک است.

ولز میان «آفرینندهٔ جهان»، که به گمان او ناشناختنی است، و «خدای درون دل‌ها» فرق می‌گذارد: خدایی جوان و پیکارگر که پادشاه نامرئی بشریت است و انسان‌ها را به خدمت به آرمانی مشترک فرا می‌خواند. فصل‌های کتاب دربارهٔ کیهان‌شناسی دین نو، «بدعت‌ها یا آنچه خدا نیست»، «دین خداناباوران»، گناه و رستگاری در اندیشهٔ امروزی و اندیشهٔ کلیسایی جهانی‌اند. او به‌ویژه آموزهٔ تثلیث و شورای نیقیه را به تندی نقد می‌کند.

کتاب هم کلیسا را برآشفت و هم خداناباوران را، و خود ولز چند سال بعد از این دیدگاه فاصله گرفت. سندی است از جست‌وجوی معنا در سال‌های جنگ و از چهره‌ای کمتر شناخته‌شده از اندیشهٔ ولز؛ برای علاقه‌مندان فلسفهٔ دین و تاریخ اندیشه.