Great Zimbabwe, Mashonaland, Rhodesia

زیمبابوهٔ بزرگ مجموعه‌ای از ویرانه‌های سنگی عظیم در جنوب شرقی زیمبابوهٔ امروزی است؛ دیوارهایی بی‌ملات، برجی مخروطی و ویرانه‌هایی بر فراز تپه، که مرکز پادشاهی‌ای پررونق در سده‌های میانه بود. آر. ان. هال، روزنامه‌نگار و کاوشگر بریتانیایی، در ۱۹۰۲ تا ۱۹۰۴ از سوی دولت رودزیا مأمور بررسی این ویرانه‌ها شد و این کتاب گزارش دو سال کار اوست، با دویست تصویر، نقشه و طرح.

کتاب با شرح نخستین دیدار و چشم‌اندازهای محوطه آغاز می‌شود و سپس با جزئیات فراوان به معماری می‌پردازد: «معبد بیضوی» و برج مخروطی، ویرانه‌های تپه یا «آکروپولیس»، «درهٔ ویرانه‌ها»، آبراه‌ها، پلکان‌ها و نقش‌های جناغی دیوارها. فصلی به اشیای یافته‌شده و فصلی به مردم بومی منطقه و باورهایشان دربارهٔ ویرانه‌ها اختصاص دارد.

باید صریح گفت که هال، همراه با مقدمه‌نویسش ای. اچ. کین، ادعا کرد این شهر را مردمانی بیگانه، مانند فنیقی‌ها یا عرب‌های باستان، ساخته‌اند؛ ادعایی که کاملاً رد شده و به توجیه استعمار آن روز خدمت می‌کرد. پژوهش‌های بعدی نشان داد زیمبابوهٔ بزرگ را نیاکان مردم شونا در سده‌های یازدهم تا پانزدهم ساختند، و روش‌های کاوش هال آسیب‌های جبران‌ناپذیری به لایه‌های باستانی زد. کتاب را باید به‌عنوان سندی از تاریخ باستان‌شناسی و نگاه استعماری خواند.