How Joy Was Found

«شادی چگونه یافته شد» به گفتهٔ نویسنده‌اش «پژوهشی در روان‌شناسی ایمان» است که بر پایهٔ قصه‌ای کهن از کوهستان‌های اسکاتلند ساخته شده: «فین چگونه فرزندانش را برای قهرمان جوان بزرگ نگه داشت». هاچیسون این قصه را از مردی به نام الکساندر کامرون در دهکدهٔ اونیک شنید و آن را چارچوب تمثیلی تازه کرد؛ متن اصلی افسانه، به روایت کشیش جی. مک‌دوگال، در پایان کتاب آمده است.

کتاب به شکل نمایشنامه‌ای در چند پرده نوشته شده و هر شخصیت مفهومی را مجسم می‌کند: فین «بشریت» است، مردی بردبار؛ نجار «وظیفه»، ردیاب «اطاعت»، گیرنده «پایداری»، بالارونده «ایمان»، دزد «عشق»، شنونده «امید»، تیرانداز «حقیقت»، غول «فقط یک پندار»، سگ «ترس» که هرگز دیده نمی‌شود، و تولهٔ او، بران، همان «شادی» است. ماجرا از «جزیرهٔ سبز»، بهشت زمینی آن‌سوی دریای غربی، آغاز می‌شود.

ایزوبل وایلی هاچیسون (۱۸۸۹–۱۹۸۲)، شاعر و گیاه‌شناس اسکاتلندی، بعدها با سفرهای تنهایش به گرینلند، آلاسکا و جزایر آلوشین شهرت یافت و برای کارهای گیاه‌شناسی‌اش نشان افتخار گرفت. این کتاب، که در ۱۹۱۷ و در سال‌های جنگ نوشته شد، از نخستین آثار اوست.

برای خوانندگانی که به اسطوره‌های سلتی، تمثیل‌های اخلاقی و ادبیات اسکاتلند علاقه دارند، کتابی کوتاه، شاعرانه و دلنشین است.